แย่งจับในยูโด อ่านคู่แข่ง
เนื้อหาในบทความ
หลังแพ้ หลายครั้งสิ่งที่จำได้มีแค่ “เขาจับไวกว่าเรา” ซึ่งยังไม่พอจะเอาไปเตรียมตัวครั้งหน้า เขาจับด้วยมือไหน ที่แขนเสื้อหรือคอเสื้อ จับได้แล้วเข้าท่าทันทีหรือรอให้ครบ 2 มือ แล้วท่าที่ตามมาไปทางไหน คู่แข่งคนเดิมที่เจอกันแทบทุกรายการระดับจังหวัดและระดับภาค รวมถึงคู่ซ้อมที่รันโดริด้วยกันทุกสัปดาห์ มักมีนิสัยการจับให้เห็นตั้งแต่ช่วงแย่งจับ ก่อนจะออกท่าทุ่มด้วยซ้ำ
สิ่งที่ควรดูมี 4 เรื่อง คือการแย่งจับ (kumi-kata) ท่าที่ตามมา จังหวะที่ลงไปเล่นเนวาซะ (ne-waza) และชิโดของทั้ง 2 ฝ่าย ส่วนการจดคือการเอาข้อสังเกตเหล่านั้นมาทำเป็นแผนสำหรับแมตช์หน้า ไม่ได้มาแทนการคิดแก้เกม
จับขวาหรือซ้าย จับฝั่งเดียวกันหรือขัดกัน
เริ่มจากฝั่งที่คู่แข่งจับ — เขาเล่นยูโดแบบจับขวาหรือจับซ้าย ซึ่งไม่จำเป็นต้องตรงกับมือที่เขาใช้เขียนหนังสือ ดูได้จากมือที่ยื่นไปหาคอเสื้อก่อนและขานำของเขา เมื่อนำมาเทียบกับฝั่งที่คุณจับ การจับของทั้งคู่จะออกมาได้ 2 แบบ คือจับฝั่งเดียวกัน (ai-yotsu) ที่ทั้งคู่จับขวาหรือจับซ้ายเหมือนกัน กับจับขัดกัน (kenka-yotsu) ที่คนหนึ่งจับขวาอีกคนจับซ้าย และแขนที่จับคอเสื้อของทั้งคู่จะมาเบียดกันอยู่ฝั่งเดียวกัน
แบบการจับนี้ไม่ได้ติดตัวใครไปตลอด ถ้าคู่แข่งสลับไปจับอีกฝั่งระหว่างแมตช์ หรือคุณเองเปลี่ยนฝั่ง แบบการจับก็เปลี่ยนตาม จึงควรจดว่าแมตช์นั้นจับกันแบบไหน พร้อมวันที่ เช่น “บีมจับซ้าย เราจับขวา เจอกันเป็น kenka-yotsu ทั้งแมตช์ ยังไม่เคยเห็นเขาสลับฝั่ง” หากแมตช์หน้าเขาจับขวา ให้ถือว่าเป็นข้อมูลใหม่ ไม่ใช่ข้อยกเว้น
เรื่องฝั่งที่จับกับฝั่งที่เข้าทำมีงานสังเกตการณ์ที่น่าอ่าน Javier Courel-Ibáñez จาก University of Granada ร่วมกับนักวิจัยจาก Granada, University of São Paulo และ University of Niš วิเคราะห์แมตช์ยูโด 242 แมตช์จากรายการ World Ranking 12 รายการ ทั้งชายและหญิงระดับอีลีท ตีพิมพ์ใน International Journal of Performance Analysis in Sport ปี ค.ศ. 2014 พบว่าการเข้าทำไปทางฝั่งเดียวกับที่ตัวเองจับสัมพันธ์กับโอกาสทำคะแนนและชนะแมตช์ที่สูงกว่า โดยรายงานว่าไม่ขึ้นกับเพศหรือรุ่นน้ำหนัก การเข้าทำฝั่งเดียวกับที่จับเมื่อจับขัดกันแบบ kenka-yotsu เป็นรูปแบบที่ได้ผลที่สุด โดยเฉพาะในรุ่นน้ำหนักเบาที่สุด ส่วนการเข้าทำฝั่งเดียวกับที่จับเมื่อจับฝั่งเดียวกันแบบ ai-yotsu และการเข้าทำในจังหวะที่มีเพียงฝ่ายเข้าทำจับได้ ก็สัมพันธ์กับการชนะเช่นกัน
งานนี้สังเกตนักกีฬาระดับอีลีท ไม่ใช่การทดลองกับนักกีฬาชมรม จึงไม่ควรแปลงเป็นกฎว่าต้องเข้าทำฝั่งที่จับเสมอ หรือเป็นตัวเลขความน่าจะเป็นสำหรับแมตช์หน้าของคุณ สิ่งที่บทความนี้เสนอเองคือจดว่าคู่แข่งจับฝั่งไหน เข้าทำไปฝั่งไหน สองอย่างนี้ตรงกันหรือไม่ และแมตช์นั้นจับกันแบบ ai-yotsu หรือ kenka-yotsu เพราะแบบการจับเป็นตัวกำหนดว่า “ฝั่งเดียวกัน” ของคุณกับของเขาคือฝั่งไหน
จับอะไรก่อน มือไหน แล้วค้างนานแค่ไหน
ดูว่าเขาเริ่มจับตรงไหนก่อนและใช้มือไหน — จับแขนเสื้อ จับคอเสื้อ จับสูงไปถึงหลังคอ จับข้ามไหล่ไปด้านหลัง จับไขว้ หรือจับเข็มขัดในจังหวะที่กติกาอนุญาต จากนั้นดูว่าเขาทำอย่างไรกับมือของคุณ ปัดออก สะบัดให้หลุด หรือปล่อยแล้วจับใหม่ เขาเข้าท่าจากมือเดียวหรือรอให้ได้ 2 มือก่อน และจับแล้วยืนค้างนานแค่ไหนก่อนออกท่า ไม่ต้องนับเป็นวินาที แค่ “แทบจะทันที” หรือ “ค้างอยู่นานจนกรรมการเริ่มจ้อง” ก็ใช้ได้
จะดูออกว่าคู่แข่งจับไม่เหมือนคนอื่นตรงไหน ต้องรู้ก่อนว่าแบบไหนพบได้ทั่วไป Daniel Brandão Kashiwagura และ Emerson Franchini จาก Martial Arts and Combat Sports Research Group ของ University of São Paulo รวบรวมงานวิจัยเรื่องการแย่งจับในยูโด 41 ชิ้น คัดจากงานที่ค้นพบ 286 รายการ ในรูปแบบ scoping review ตีพิมพ์ใน Revista de Artes Marciales Asiáticas ปี ค.ศ. 2022 ครอบคลุมงานภาษาอังกฤษถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 ข้อสรุปหลักคือการจับแขนเสื้อกับคอเสื้อเป็นแบบที่ใช้มากที่สุด การจับขัดกันแบบ kenka-yotsu พบบ่อยที่สุด นักกีฬาที่มีประสบการณ์มากกว่าจับชุดแล้วออกท่าเร็วกว่า ส่วนนักกีฬาชายโดยเฉพาะรุ่นหนักจับค้างนานกว่าและใช้ 2 มือจับคอเสื้อแบบตั้งรับมากกว่า งานนี้ยังชี้ว่าภายใต้กติกาปัจจุบัน ต้องจับได้ก่อนจึงจะทุ่มได้
งานนี้รวบรวมงานสังเกตการณ์ที่ส่วนใหญ่ศึกษานักกีฬาระดับอีลีท ผลที่ได้จึงเป็นแนวโน้มของกลุ่ม ไม่ใช่กฎของใครคนใดคนหนึ่ง และเหมาะใช้เป็นฐานไว้เทียบ สิ่งที่ควรจดคือจุดที่คู่แข่งคนนี้ต่างจากฐานนั้น — เข้าท่าทันทีจากการจับแรก ค้างอยู่กับการจับ 2 มือนาน ๆ ใช้การจับแบบแหวกแนวอย่างจับข้ามหลัง จับไขว้ หรือจับเข็มขัด และเขาทำอะไรต่อจากการจับแบบนั้น เช่น “มือขวาจับแขนเสื้อขวาเราก่อนทุกครั้ง แล้วมือซ้ายขึ้นจับคอเสื้อสูง พอได้ 2 มือก็เข้า uchi-mata แทบทันที”
ท่าที่ตามมา ทิศทาง และหลังทุ่มไม่เข้า
ท่าถนัด (tokui-waza) ของคู่แข่งมักเป็นสิ่งแรกที่จำได้ แต่ที่ควรจดคู่กันคือทิศทางของท่า ไปด้านหน้าหรือด้านหลัง ไปทางซ้ายหรือขวาของเขา รวมถึงวิธีสร้างจังหวะก่อนเข้าท่า ท่าต่อเนื่อง ท่าหลอก และฝั่งที่เข้าทำตรงกับฝั่งที่จับหรือไม่ จากนั้นดูจังหวะหลังทุ่มไม่เข้า เขาหมอบลงเป็นท่าเต่า ลุกขึ้นยืนใหม่ทันที หรือรอสวนกลับ
เรื่องความหลากหลายของท่าและทิศทาง มีงานรุ่นเก่ากว่าชิ้นหนึ่งที่ควรอ่านประกอบ Emerson Franchini จาก University of São Paulo และคณะ เปรียบเทียบผู้ได้เหรียญกลุ่ม “Super Elite” 17 คน ซึ่งเป็นคนที่ดีที่สุดของแต่ละรุ่นน้ำหนัก กับผู้ได้เหรียญคนอื่นอีก 16 คน จากชิงแชมป์โลกและโอลิมปิกระหว่าง ค.ศ. 1995 ถึง 2001 ตีพิมพ์ใน Perceptual and Motor Skills ปี ค.ศ. 2008 กลุ่ม Super Elite ทำคะแนนด้วยท่าทุ่มที่หลากหลายกว่าและทุ่มไปในทิศทางที่มากกว่า โดยจำนวนท่าและความหลากหลายของทิศทางสัมพันธ์กับชัยชนะและคะแนน
งานนี้เป็นงานสังเกตการณ์ที่ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ศึกษาเฉพาะผู้ได้เหรียญระดับอีลีท และทำก่อนการเปลี่ยนกติกาหลายรอบ จึงใช้เป็นเหตุผลว่าทำไมทิศทางถึงควรอยู่ในโน้ต ไม่ใช่ข้อสรุปเกี่ยวกับกติกาปัจจุบันหรือผลในระดับชมรม คู่แข่งที่มีท่าเดียวทิศทางเดียว กับคู่แข่งที่มีหลายท่าหลายทิศทาง เป็นโจทย์เตรียมตัวคนละแบบ
เนวาซะ ชิโด และช่วงท้ายแมตช์
พอลงไปสู้กันบนพื้น ให้จดเฉพาะที่เห็น — ถ้าคุณหมอบท่าเต่า เขาพลิกคุณด้วยวิธีไหน มองหาท่ากดคุม รัดคอ หรือล็อกแขนแบบใด และเขาเลือกลงเล่นเนวาซะจริงจังหรือรอให้กรรมการสั่งลุกขึ้นยืน คู่แข่งที่ยืนเก่งแต่ไม่ต่อเนวาซะ กับคู่แข่งที่รอโอกาสบนพื้นโดยเฉพาะ ต้องเตรียมตัวต่างกัน วิธีจดลำดับบนพื้นแบบเดียวกันมีในโน้ต BJJ
ชิโดควรจดของทั้ง 2 ฝ่าย พร้อมเหตุผลเท่าที่คุณเข้าใจในตอนนั้น เช่น ไม่เข้าทำ จับแบบไม่ปกติค้างไว้ หรือก้าวออกนอกเขตแข่งขัน โดยไม่ต้องอ้างหมายเลขข้อกติกา เพราะกติกาเปลี่ยนได้และสิ่งที่คุณต้องการคือพฤติกรรมของเขา ไม่ใช่ตัวบทกติกา ช่วงท้ายแมตช์ก็เช่นกัน เขายังเข้าทำอยู่ไหมเมื่อได้แต้มนำ และถ้าแมตช์ลากไปถึงช่วงต่อเวลาพิเศษ (โกลเด้นสกอร์) เขาเปลี่ยนวิธีจับหรือจังหวะเข้าทำอย่างไร
เวลาจดโน้ต ควรให้น้ำหนักกับการแย่งจับเป็นพิเศษ และเรื่องนี้มีเหตุผลรองรับมากกว่าแค่ความรู้สึก Suzan Schoof, Froukje Sliedrecht และ Marije Elferink-Gemser จาก University of Groningen และ University Medical Center Groningen ทำการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบจากงานวิจัย 23 ชิ้น เรื่องสิ่งที่ทำให้นักยูโดแต่ละระดับต่างกัน ตีพิมพ์ใน International Journal of Sports Science & Coaching ปี ค.ศ. 2024 พบหลักฐานที่หนักแน่นว่าลักษณะการแย่งจับใช้แยกนักยูโดต่างระดับออกจากกันได้ และนักยูโดระดับสูงกว่าโดดเด่นที่ความสามารถในการทุ่มคู่แข่งและการใช้ท่าที่หลากหลาย
งานนี้ตั้งโจทย์ไว้ที่การค้นหานักกีฬาที่มีศักยภาพ เป็นการทบทวนงานสังเกตการณ์ และไม่ได้บอกว่าควรจับแบบไหน จึงเป็นเหตุผลให้ตั้งใจดูการแย่งจับ ไม่ใช่สูตรสำเร็จ
คุณเองเสียการแย่งจับตรงไหน
ถ้าโน้ตมีแต่เรื่องของคู่แข่ง ทุกจังหวะที่เสียไปจะดูเหมือนหลักฐานว่าเขาเก่งอย่างเดียว จึงควรจดด้วยว่าคุณเสียการแย่งจับตรงไหน ยื่นมือตรง ๆ ไปให้เขาจับก่อน ปล่อยแขนเสื้อหลุดทุกครั้งที่พยายามไปเอาคอเสื้อ ยืนค้างจนโดนชิโดเรื่องไม่เข้าทำ และอะไรที่ได้ผลแม้เพียงครั้งเดียว จังหวะที่ขัดกับข้อสรุปแรกหลังแมตช์ก็ควรอยู่ในโน้ต เพราะช่วยไม่ให้ “เขาจับไวกว่า” กลายเป็นเรื่องเดียวที่จำได้
จดการกระทำ ไม่ใช่สภาพจิตใจ “หลังได้แต้มแรก เขาหยุดเข้าทำและถอยไปริมเบาะ” เป็นโน้ต ส่วน “เขากลัว” หรือ “เขาไม่มั่นใจ” เป็นการเดาใจที่ตรวจสอบไม่ได้
แบบจด 5 ช่อง เว้นว่างได้
งานวิจัยทั้ง 4 ชิ้นข้างต้นไม่มีชิ้นใดทดสอบว่าการจดโน้ตทำให้ผลแข่งยูโดดีขึ้น แบบจด 5 ช่องและการเลือกลอง 2 ข้อต่อไปนี้เป็นเครื่องมือที่บทความเสนอเอง เพื่อให้มีเรื่องทบทวนในปริมาณที่พอดี ตามแนวคิดของการทำสมุดคู่แข่ง
- บริบท รายการและรอบ หรือรันโดริ ชื่อคู่แข่ง รุ่นน้ำหนัก แบบการจับของแมตช์นั้น (ai-yotsu หรือ kenka-yotsu) และที่มาของโน้ตว่าเป็นความจำ วิดีโอ หรือคำบอกของโค้ช
- การจับ จับอะไรก่อนด้วยมือไหน ตำแหน่งที่จับ เขาตอบมือของคุณอย่างไร เข้าท่าจากมือเดียวหรือรอ 2 มือ และค้างนานแค่ไหนก่อนออกท่า
- ท่าทุ่มและเนวาซะ ท่า ทิศทาง การสร้างจังหวะ ฝั่งที่เข้าทำตรงกับฝั่งที่จับหรือไม่ ทำอะไรหลังทุ่มไม่เข้า และพฤติกรรมบนพื้น
- ฝ่ายเรา เสียการแย่งจับตรงไหน ชิโดของเรา จังหวะที่ยืนค้าง และอะไรที่ได้ผลครั้งหนึ่ง
- ครั้งหน้าจะลอง การปรับ 2 ข้อ พร้อมเงื่อนไขที่จะเลิกใช้แต่ละข้อ
ช่องไหนไม่รู้ให้เว้นว่างหรือเขียนว่าไม่แน่ใจ ระบุที่มาของแต่ละส่วนว่ามาจากความจำ วิดีโอ หรือโค้ช ไม่เติมจำนวนครั้งหรือเปอร์เซ็นต์จากความรู้สึก รูปแบบที่เห็นซ้ำยังเป็นข้อสันนิษฐาน และจังหวะที่ขัดกับข้อสันนิษฐานต้องเก็บไว้ด้วย ถ้ามีคลิปให้ตรวจก่อนเชื่อความจำ ส่วนเรื่องเวลา บทความเรื่องความจำของนักกีฬาอธิบายข้อจำกัดของการนึกย้อนหลัง แต่ไม่ได้กำหนดเส้นตายว่าต้องจดภายในกี่ชั่วโมง จดตอนที่ยังนึกภาพออก ถ้าร่างแผนผังเบาะหรือปักหมุดในแอป ให้เขียนกำกับว่าเกิดอะไรตรงนั้น — จุดเปล่า ๆ ยังไม่ใช่โน้ต
ตัวอย่างโน้ตหลังแมตช์
ตัวอย่างต่อไปนี้แต่งขึ้นทั้งหมดเพื่อสาธิตวิธีจด ชื่อ รายการ และเหตุการณ์เป็นเรื่องสมมติ ไม่ใช่ข้อมูลผู้ใช้แอปหรือข้อสังเกตจากงานวิจัย
บริบท รายการระดับภาค แมตช์ที่ 2 ของวัน รุ่น -66 กก. เจอบีมจากอีกจังหวัด เคยเจอกันมาแล้ว 1 ครั้ง บีมจับซ้าย เราจับขวา เป็น kenka-yotsu จดจากความจำบวกคลิปที่เพื่อนในทีมถ่ายจากมือถือได้ช่วงหนึ่งของแมตช์ ไม่รู้จำนวนครั้งที่แน่นอน
การจับ บีมใช้มือขวาจับแขนเสื้อขวาของเราก่อน แล้วมือซ้ายข้ามด้านบนขึ้นไปจับคอเสื้อสูง พอได้ 2 มือก็เข้าท่าเร็วมาก เราพยายามไปเอาคอเสื้อก่อนทุกครั้ง แล้วเสียแขนเสื้อให้เขาทุกครั้ง
ท่าทุ่มและเนวาซะ ส่วนใหญ่เป็น uchi-mata ซ้ายไปด้านหน้า พอเราก้มตัวกันไว้ เขาเปลี่ยนเป็น ko-uchi-gari ทั้ง 2 ท่าไปทางซ้ายของเขา ตรงกับฝั่งที่จับ พอ uchi-mata ไม่เข้า เขาหมอบลงท่าเต่าแล้วรอจนกรรมการสั่งลุก
ฝ่ายเรา แพ้การแย่งจับตั้งแต่มือแรกเพราะไปเอาคอเสื้อก่อน โดนชิโด 1 ครั้ง เท่าที่เข้าใจคือเรื่องไม่เข้าทำ แต่ o-uchi-gari ของเราจากคอเสื้อมือเดียวเกือบได้แต้มอยู่ครั้งหนึ่ง ท่าของเรายังมีทาง ไม่ได้ตันไปหมด
ลองข้อแรก แย่งแขนเสื้อก่อน ไม่ให้มือขวาของบีมจับได้ แล้วเข้าท่าเร็วจากมือแรก เลิกใช้ถ้าเขาเปลี่ยนมาเอาคอเสื้อก่อน หรือถ้าเราเข้าท่าช้าจนไม่มีผลอะไร
ลองข้อที่สอง พอเขาลงท่าเต่า ลองพลิกด้วยท่าที่ซ้อมมา 1 ท่า ถ้าเขาลุกทันทีหรือกรรมการหยุดเร็ว กลับไปเน้นการแย่งจับตอนยืนแทน
จังหวะไม่กี่จังหวะที่จำได้เป็นเบาะแสไว้ตรวจ ไม่ใช่ความน่าจะเป็น เอาทั้ง 2 ข้อไปทบทวนกับโค้ชก่อนเจอบีมอีกครั้ง แล้วกลับมาเติมหน้านี้หลังแมตช์
ตรวจตั้งแต่การจับแรกของแมตช์หน้า
ก่อนขึ้นเบาะให้อ่านเฉพาะ 2 ข้อที่จะลอง ไม่ต้องพยายามจำโน้ตทั้งหน้า แล้วใช้ช่วงต้นแมตช์ตรวจว่ารูปแบบเดิมยังอยู่ไหม เขายังจับซ้าย ยังเอาแขนเสื้อก่อนหรือเปล่า ถ้าเขาเปลี่ยนฝั่งหรือย้ายรุ่นน้ำหนัก ให้ถือว่าโน้ตเก่าเป็นข้อสันนิษฐานที่ต้องแก้ และถ้าวันนี้คุณเองเข้าท่าช้ากว่าปกติ ก็ยังตัดสินไม่ได้ว่าเขารับมือกับแผนของคุณได้ดีขึ้น เพราะคนที่เปลี่ยนไปคือคุณเอง
หลังแมตช์ เติมว่าลองอะไรแล้วเกิดอะไรขึ้น เก็บทั้งจังหวะที่ตรงกับที่คาดและที่ขัดกัน ถ้ามีคลิปให้ตรวจเหตุการณ์สำคัญและระบุว่าโน้ตส่วนไหนแก้หลังดูคลิป
เอาคำถามเรื่องการจับไปรันโดริ
เมื่อมีโน้ตจากคู่แข่งหลายคน ลองอ่านเทียบกันว่าคุณเสียการแย่งจับแบบเดียวกันซ้ำหรือไม่ เช่น เสียแขนเสื้อทุกครั้งที่ไปเอาคอเสื้อก่อน ข้อสังเกตแบบนี้เอาไปตั้งเป็นคำถามเจาะจงข้อเดียวสำหรับรันโดริหรืออุจิโกมิได้ — “จะเข้าท่าจากแขนเสื้อมือเดียวก่อนที่เขาจะได้คอเสื้อได้อย่างไร” ขอให้คู่ซ้อมเลียนแบบการจับของคู่แข่งคนนั้น จับซ้าย เอาแขนเสื้อก่อน แล้วขึ้นจับคอเสื้อสูง เพื่อให้ได้ซ้อมกับปัญหาจริง ไม่ใช่ปัญหาทั่วไป
ทั้งหมดนี้ยังไม่ใช่หลักฐานว่าการจดทำให้ทุ่มได้มากขึ้น การเทียบผลแข่งของแมตช์ที่มีและไม่มีโน้ตล่วงหน้าก็ยังไม่พิสูจน์ว่าโน้ตเป็นสาเหตุ เพราะคู่แข่งและวันแข่งไม่เหมือนกัน หลักฐานและข้อจำกัดในภาพกว้างอยู่ในบทความเรื่องการทบทวนตัวเองกับผลงานกีฬา
สำหรับยูโด OpponentBook มีแผนผังเบาะรูปสี่เหลี่ยมให้ปักหมุดตรงจุดที่จังหวะนั้นเกิดขึ้น และยังเลือกตำแหน่งจากรายการมาจดโน้ตได้อีกทางหนึ่ง ตั้งแต่ ยืน — ช่วงแย่งจับ และ Kuzushi (ทำลายสมดุล) ไปจนถึงตำแหน่งเนวาซะที่ตั้งชื่อตามท่ากดคุม kesa-gatame, yoko-shiho-gatame, kami-shiho-gatame, tate-shiho-gatame และ ura-gatame รวมถึง Ne-waza — ตั้งรับท่าเต่า สมุดบันทึกพื้นฐานใช้ฟรี ข้อมูลที่ซิงก์เก็บอยู่บนคลาวด์ที่คุณเชื่อมต่อไว้ ฐานข้อมูลบัญชีของ OpponentBook ไม่เก็บสำเนาสมุดบันทึก เมื่อคุณสั่งให้ AI ทำงาน เนื้อหาที่จำเป็นจะส่งผ่านเซิร์ฟเวอร์ของ OpponentBook ไปยังผู้ให้บริการ AI ภายนอกเพื่อประมวลผล หากเปิดใช้การเข้ารหัสจากต้นทางถึงปลายทาง (E2EE) ซึ่งเป็นตัวเลือกเสริม ผู้ให้บริการคลาวด์จะอ่านข้อมูลในสมุดที่เข้ารหัสไว้ไม่ได้ แต่การป้องกันนี้ไม่ครอบคลุมรูปภาพ วิดีโอ และข้อมูลประกอบไฟล์ที่ผู้ให้บริการคลาวด์มองเห็น ขอบเขตทั้งหมดอยู่ในเรื่องความเป็นส่วนตัวของโน้ต
คืนนี้ นึกถึงแมตช์หรือรันโดริครั้งล่าสุด แล้วจดแค่ว่าคู่แข่งจับอะไรก่อนด้วยมือไหน และเกิดอะไรต่อจากนั้น ระบุว่าจำได้แน่ตรงไหนและยังไม่รู้ตรงไหน จากนั้นเขียนสิ่งที่จะลอง 2 ข้อพร้อมเงื่อนไขที่จะเลิกใช้ เก็บไว้อ่านก่อนเจอเขาอีกครั้ง
