Je tegenstandersnotities zijn tactische geheimen. Bewaar ze ook zo.

Sta eens stil bij wat er in een eerlijk tegenstandersboek werkelijk staat.

Je kijk op elke rivaal in je klasse. Je inschatting van hun zwaktes – en de plannen die je op het volgende toernooi wilt uitvoeren. En het gevoeligste deel: je eigen dossier. De bekentenissen over wat jouw spel breekt, zonder opsmuk opgeschreven, want het boek werkt alleen als je jezelf niet spaart.

Vraag je dan af waar zulke notities thuishoren. Op de servers van een bedrijf dat overgenomen, gehackt of verveeld kan raken? Leesbaar voor wie de database beheert, geregeld door een privacybeleid dat met dertig dagen opzegtermijn kan veranderen?

Dat vonden wij ook niet. Daarom bouwden we OpponentBook op een architectuur die in de industrie BYOS – bring your own storage heet, en die het privacygesprek verandert van een belofte in een constructie.

‘Wij lezen je gegevens niet’ versus ‘wij kunnen het niet’

Bijna elke app met een privacypagina doet de eerste claim. Dat is een beleidsuitspraak: de gegevens staan op de servers van het bedrijf, medewerkers zouden er technisch bij kunnen, en een beleid – overeind gehouden door goede bedoelingen en juridisch risico – zegt dat ze het niet doen.

OpponentBook doet de tweede claim, en dat is een ander soort zin. Je logboek – elke observatie, elke reflectie, elke trainingsnotitie, elke foto en clip – wordt weggeschreven naar je eigen Google Drive, Dropbox of iCloud. Onze servers bewaren je login, je abonnement en een anoniem skelet van ID’s en datums, zodat je lijsten snel laden. Jouw woorden staan niet aan onze kant van de muur. Wij kunnen je notities niet lezen om dezelfde reden als een vreemde het schriftje in je sporttas niet kan lezen: we hebben het niet.

Dit is geen premiumfunctie en geen stand die je moet aanzetten. Zo werkt het product – voor elke gebruiker, ook in Free, voor altijd.

Voor wie ook Google in het dreigingsmodel zit

In de standaardmodus kan je opslagprovider je bestanden technisch gezien lezen – dat geldt voor alles wat je daar bewaart. De meeste sporters vinden dat prima; Google heeft geen enkele interesse in je degennotities.

Vind jij het niet prima, dan zet één schakelaar end-to-end-versleuteling aan: je notities worden op je apparaat verzegeld met AES-256-GCM vóórdat ze worden geüpload, en de provider bewaart versleutelde tekst die hij niet kan openen. De sleutel wordt afgeleid van een wachtwoord dat alleen jij kent, met als achtervang een herstelcode die je precies één keer te zien krijgt wanneer je het aanzet – en raak je beide kwijt, dan kan niemand je notities herstellen. Wij niet, Apple niet, niemand. Die keerzijde staat vetgedrukt in beeld op het moment dat je het aanzet, want een privacybelofte die haar prijs verzwijgt is niet eerlijk – dat is marketing.

Eerlijkheid heeft een featurelijst

Dezelfde denkwijze duikt op kleinere plekken op:

• De voorbereidingstracker – de functie die voorbereiden aan winnen koppelt – bewaart zijn gebeurtenissen óók in jouw opslag, naast je notities. Eén schakelaar zet hem stil; één knop wist de geschiedenis.
• AI-functies draaien alleen wanneer jij erop tikt. Niets scant je boek op de achtergrond. Druk de knop nooit in, en er verlaat nooit iets je apparaat richting een model.
• Deze website plaatst geen cookies en profileert niemand. De enige meting is een cookieloze teller die geen persoonsgegevens opslaat – het leek ons vreemd om privacy aan te prijzen via een pagina die je bespioneert.

Jouw inzichten, jouw zwaktes, jouw plannen. Houd het boek bij – en houd het van jou.

Begin gratis met dat van jou – het hele logboek, in je eigen opslag.